|
YOGA SUTRY Patańjalego. IV Kaivalya padah – oświecenie, realizacja, absolutna wolność. 1. Psychiczne moce (sidhi) powstają przez narodziny, przez używanie ziół, przez intonację mantr, przez wewnętrzną dyscyplinę lub medytację.
2. Przekształcenie istnienia w nową formę następuje gdy wyczerpią się naturalne moce.
3. Przekształcenie w tą lub inną formę nie jest powodowane bezpośrednimi przyczynami, są one tylko instrumentem służącym do usunięcia przeszkód, sposobem rolnika zmieniającego bieg strumienia do nawadniania.
4. Świadomość “jestem” oznacza zindywidualizowaną świadomość.
5. Chociaż aktywności tych różnych czitta się różnią ale jest jedna czitta, która kontroluje je wszystkie.
6. Jedna świadomość będąca rezultatem głębokiej medytacji (Dhjana) już dłużej nie przyczynia się do gromadzenia ukrytych wrażeń.
7. Działania jogina przewyższają dobro i zło, podczas gdy działania innych mogą być zarówno dobre jak i złe.
8. Każde działanie prowadzi do rodzenia się ukrytych wrażeń, odpowiednio dobrych, złych lub bardzo złych.
9. Ponieważ głęboka pamięć i ukryte wrażenia są częściowe ich łańcuch przyczyny i skutku płynie niezakłóconym strumieniem ograniczonym przez urodzenie miejsce i czas.
10. One nie mają początku, ponieważ wola istnienia jest wieczna.
11. Ponieważ ich przyczyna, skutek, złoże i przedmiot są nierozłączne, ukryte wrażenie znika przy ich braku.
12. Przeszłość i przyszłość są obecne w przedmiocie istnieją jako różne formy w tym samym strumieniu doświadczenia.
13. Cechy tych form, przejawione lub subtelne są podstawowymi cechami natury (gunami).
14. Przemiany gun dążą do złączenia się razem, nasycając każdy nowy przedmiot pierwiastkiem rzeczywistości.
15. Świadomość przesycona jest niezliczonymi dyspozycyjnymi tworami świadomości.
16. Nie prawda, że rzeczywistość przedmiotowa jest zależna od pojedynczej świadomości, ponieważ nie była by źródłem poznania prawdziwego dla niej. Czy przedmiot istniał by, gdyby ktoś nie patrzył?
17. Przedmiot jest poznawany tylko przez świadomość, przez którą został oznaczony; w innym wypadku nie jest poznawany.
18. Zjawiska świadomości są zawsze poznawane przez czystą jaźń (purusza), ich ostatecznego i nie zmiennego Pana.
19. Świadomość nie jest widziana poprzez własne światło ale przez jaźń - widza.
20. Ponadto, świadomość i jej obiekt nie mogą być spostrzegane równocześnie.
21. Jeśli świadomość byłaby postrzegana przez inną świadomość zamiast przez jaźń, łańcuch takich percepcji cofał by się mieszając pamięć.
22. Kiedy zostanie uspokojona świadomość, odzwierciedla niezmienną czystą jaźń i może sama odbijać siebie.
23. Zatem, świadomość może być zabarwiona zarówno przez czystą jaźń jak i świat zjawisk, w ten sposób wypełnia wszystkie swoje cele.
24. Nawet kiedy będzie zabarwiona przez niezliczone ukryte cechy, świadomość, jak i wszystkie złożone zjawiska służy czasem innemu – chroniąc jaźń.
25. Jeśli ktoś potrafi dokonać rozróżnienia między świadomością a jaźnią, wówczas następuje przerwanie stanu jaźni (atma).
26. Wtedy świadomość skłonna do rozróżniania może kierować się ku absolutnej wolności, w której czysta jaźń jest niezależna od natury.
27. Pewne szczeliny w rozróżnialnej jaźni pozwalają na rozproszenie zawartości świadomości prowadząc do wyłonienia odciśniętych w niej wrażeń.
28. To rozproszenie może zostać usunięte, ponieważ powoduje uciążliwość, przez powrót do jej źródła lub przez medytację.
29. Kto spogląda nawet na najwyższe stany bez zainteresowania, po poznaniu rozróżniającym czystą jaźń i świat zewnętrzny może zatopić się w obłoku dharmy.
30. Kiedy ten stan zostanie osiągnięty, jest usunięta zarówno przyczyna cierpienia jaki i ciąg przyczynowo skutkowy.
31. Kiedy wszystkie warstwy i zanieczyszczenia przesłaniające prawdę zostaną usunięte, możliwy stanie się wgląd w nieskończoność i pozostanie już bardzo niewiele do poznania.
32. Potem przemiany nienaruszonego strumienia rzeczywistości wyznaczone przez podstawowe cechy natury, zostaję zakończone, wypełniając prawdą świadomość.
33. Ktoś może widzieć, że strumień jest łańcuchem oderwanych wrażeń, każde z nich ma miejsce w danej chwili, w którym jedna forma staje się drugą.
34. Wolność jest w zasięgu ręki, kiedy podstawowe cechy natury i ich przemiany zostają rozpoznane jako oderwanie od czystej jaźni, lub moc podmiotu świadomości utrzymująca się w swojej naturze. Z sanskrytu przetłumaczył Leon Cyboran. |